Kampvuurstemmen: Billy & Leanne

Woorden: Daniel Neilson
Fotografie: John Summerton
Gemaakt in samenwerking met VOITED

Intro

Leanne, Billy en hun hond Willow hebben gekozen voor een leven onderweg in een busje dat ze vijf jaar geleden kochten en helemaal vanaf nul hebben omgebouwd. Sidetracked sprak met de nieuwe VOITED-ambassadeurs in Cornwall (hun thuis voor de komende paar maanden) om meer te weten te komen over hun leven vol vrijheid en avontuur.

Prussia Cove, Cornwall. Een reeks rotsachtige landtongen, bedekt met gaspeldoorn en braam – de enige vegetatie die het op kan nemen tegen de kustwinden. Op een warme augustusdag fladderen er kolonies vlinders omheen: de zilverstreephooibeestje, de kleine parelmoervlinder en de roetzandloopkever. De zee is vanavond stralend blauw, de zon glinstert op de bescheiden deining. En hierheen gaan we met Leanne en Billy, een stel dat dol is op het busleven en dat een paar weken eerder in hun bus ‘Big Bez’ kwam aanrijden en, nou ja, bleef. En waarom ook niet? Prussia Cove is bij uitstek Cornish. Balancerend op de rand van de Atlantische Oceaan, met de grote zee daarachter, is het eigenlijk een reeks van vier baaien: Piskies, Bessy’s, King’s en Coule’s. Het is spectaculair Cornish. Het was zelfs de thuisbasis van de Carters of Prussia Cove, de meest beruchte smokkelaarfamilie aan het einde van de 18e eeuw. Ze waren kapers, lokten scheepsrampen uit en runden een smokkeloperatie zo groot dat ze tot de grootste werkgevers van de streek behoorden.

Maar voordat we naar de kust trekken om te gaan ontdekken, ontmoeten we het duo op een boerderij, waar ze zich voor de zomermaanden hebben gevestigd in Bez. Het vuur kringelt rond de Solo Stove en, ja, marshmallows zitten aan stokjes. Billy gaat meteen aan de slag met de koffies. We zijn hier om het verhaal van Leanne en Billy te horen – hoe ze ervoor kozen een leven vast aan baksteen en mortel vaarwel te zeggen en een leven op vier wielen te omarmen. Een leven dat hen door Europa en naar Afrika heeft laten reizen en waarin ze, samen met hun hond Willow, het leven als een reis beleven.

‘We kozen niet echt om in een busje te wonen,’ zegt Leanne. ‘Het gebeurde gewoon een beetje.’ Het stel, dat al samen is sinds school, was zes maanden in Thailand toen de lockdown toesloeg. ‘We kwamen daar vast te zitten,’ legt Billy uit. ‘Toen we terugkwamen in het Verenigd Koninkrijk, dachten we: als we een busje nemen, kunnen we in ons eigen land reizen. En we vonden het zó leuk dat het zich vanaf daar eigenlijk gewoon zo heeft ontwikkeld.’

Ze begonnen in een kleine bestelwagen, voordat ze hun huidige bus kochten op Facebook Marketplace voor £2,000. Die was eerder gebruikt als motortransportvoertuig.

‘Er mankeerde van alles aan, maar we hebben alles teruggebracht tot de basis en het gekregen tot waar het nu is.’ Toen ze het kochten, was het een kale romp, met een gat in het dak en twee gedeukte deuren. De motor was ook behoorlijk afgetakeld, maar hij heeft de rit van Brighton naar Essex wel in één stuk gemaakt.

Samen met een bevriende monteur hebben ze de motor gereviseerd, een paar deuren en spatborden vervangen, het dak opgelapt en het bijna bewoonbaar gemaakt. ‘En toen kregen we gewoon enorm de kriebels om de weg op te gaan,’ zegt Leanne.

Vandaag voelt ‘Big Bez’ als een thuis. Aan de muren, en samengeperst op piepkleine plankjes, staan spullen, hebbedingetjes en souvenirs – herinneringen aan vroegere avonturen. Aan het plafond is een gitaar vastgemaakt, die op zijn beurt een pet en een lamp draagt. Er is een gebreide aubergine die een bordje vasthoudt met de tekst: ‘Positieve aubergine: Vier elke kleine overwinning.’ Er is ook een heel mooie espressomaker, en Billy is een echte barista; de hele dag dat we samen doorbrengen tovert hij artistieke latte’s tevoorschijn. Tegen de bus leunt een surfplank, en ik vraag hem daarover.
‘Ik surf hier bijna elke dag,’ roept Billy uit. ‘Gisteren waren de golven zo goed dat ik de hele dag op het strand had kunnen doorbrengen. Dat deed ik bijna!’

Leanne, Billy en zelfs Willow, met zijn kaurischelpenketting, bewegen zich door de ruimte met een souplesse die alleen een intieme kennis van een tiny house kan brengen. Net als de zeelieden op de vissersboten die we later in het wegebbende daglicht zien deinen, lijkt dit kleine gezin zich thuis te voelen in de bus – omdat ze in hun eigen huis zijn.

Toen ze de bus bewoonbaar hadden gemaakt, brachten ze de volgende paar jaar door met aanpassen: eruit slopen wat ze niet beviel en toevoegen wat ze wel wilden. Maar ‘Big Bez’ was de weg op, en het was tijd om noordwaarts te gaan.

Leanne en Billy’s eerste reis ging naar Schotland en de NC500, destijds nog een relatief nieuw concept toen ze gingen. Ze hielden van het idee dat het avontuur de reis zelf is, en van het langzame, ontdekkende reizen dat busreizen bieden. Maar in het begin werkten ze nog fulltime, en de meeste tripjes waren maar een paar uur van hun uitvalsbasis vandaan – de oprit van Billy’s ouders of een lokale parkeerplaats.

‘We genoten er gewoon echt van om met de bus op pad te zijn,’ zegt Billy. Leanne beaamt: ‘Gewoon eropuit zijn en ons eigen ding doen is helemaal ons ding.’

Wat is het dan aan dit leven dat zo aantrekkelijk is? ‘Ik denk dat het gewoon is dat je alles wat je nodig hebt bij je hebt en gewoon kunt gaan waar je maar wilt,’ zegt Leanne. ‘Als je ergens niet van houdt, kun je gewoon weer verder.’

‘Ik hou van de minimalistische kant ervan – alleen hebben wat je nodig hebt,’ voegt Billy toe. ‘Het is de vrijheid en de eenvoud ervan, het eenvoudige leven.’

Een van hun favoriete plekken laatst was Marokko. Ze waren in Spanje en kerst naderde. Het was winter in Engeland, en ze hadden een paar mensen ontmoet die naar Marokko gingen. Billy vroeg zich af: ‘Waarom gaan wij niet?’ – dus gingen ze. Reizen met een hond zorgde voor een paar administratieve hobbels, maar ze gingen toch. ‘We waren niet eens van plan om naar Marokko te gaan. Over het algemeen plannen we de meeste van onze trips nooit,’ zegt Leanne.

‘We rijden gewoon – geen reserveringen, geen vluchten, gewoon gaan. En dan kom je op plekken waar je anders nooit zou komen. We hebben bijvoorbeeld een paar prachtige kleine stadjes in Frankrijk ontdekt, waar je niet per se een vlucht voor zou boeken.’

‘Het is fijn om juist de plekken ertussen te vinden. De reis begint zodra je achter het stuur kruipt.’

hoe verandert het leven als je gaat verhuizen? Zijn er ook nadelen?

‘Het kan stressvol worden met dingen zoals besluitvormingsmoeheid,’ antwoordt Leanne. ‘En er is ook altijd een constante zoektocht naar water. En als je onderweg bent, moet je bijna elke dag alles weer inpakken.’

Hier in Cornwall hebben ze echter een boerderij gevonden die hen een tijdje laat blijven. ‘We kunnen dingen een beetje langer laten liggen en een wat stabielere basis hebben.’

‘Het is fijn, omdat je nog steeds het gevoel hebt dat je in de natuur leeft; je ziet de seizoenen elke dag veranderen omdat je altijd buiten bent.’ Leanne vult aan: ‘Dat is iets groots dat me is opgevallen sinds we in een busje zijn gaan wonen; je merkt elk seizoen. De subtiele verandering in temperatuur, de kleuren, zelfs de geuren. Je voelt je echt dicht bij de natuur.’

Hun dagen lijken eenvoudig genoeg: koffie, surfen, lezen, wandelen, koffie, kampvuur, slapen, herhalen. Ja, er zijn toiletten te legen en water bij te vullen, maar op dagen als deze lijkt het een idyllisch bestaan. ‘Maar ik krijg weer de kriebels om op pad te gaan,’ zegt Leanne. Marokko staat weer op de agenda, net als oostwaarts reizen naar Albanië en de Balkan. ‘En dan misschien ergens koud – misschien de Arctic-cirkel, als we dapper genoeg zijn,’ zegt Leanne. ‘We zetten een goede dieselkachel aan.’

Toch is er, en we weten niet zeker of Big Bez daarvan op de hoogte is, nog een andere bus in hun leven: Big G.

‘We hebben net een nieuw project gekocht,’ fluistert Billy. ‘Het is een Mercedes 814D, en het is een ex-politiebusje. Een absolute unicorn. We zijn er zó blij mee. Het werd zelfs door de politie gebruikt bij gijzelingssituaties; er zit best een verhaal aan vast. We vonden zelfs een bekeuringenboekje in het dashboard en ontdekten dat het een naam had. Het heette Goliath, dus we hebben het de bijnaam Big G gegeven.

‘Omdat onze huidige bus zo haastwerk was, willen we in deze echt wat liefde steken en er de tijd voor nemen,’ zegt Leanne. En, leuk genoeg, je kunt de transformatie van Big G volgen op hun Instagram-pagina.

Er gaat nog een blok op het kampvuur en we wikkelen ons in VOITED-dekens, een product dat ze al jaren gebruiken – ‘zo ongeveer sinds we met vanlife begonnen’. ‘Dat is het fijne aan VOITED: de producten zijn gemaakt om lang mee te gaan. We hebben dezelfde deken al sinds we begonnen. En ze vouwen allemaal op tot kussens, wat perfect is voor een kleine ruimte.

‘Je komt terug van een dag surfen, je zit rond een vuur, je hebt een lekker warme deken. Het is zo goed, vooral wanneer iedereen op bezoek komt – niemand heeft het koud.

‘Het is zulke goede uitrusting voor het vanlife. We hebben de producten in elk land en elk klimaat gebruikt, van Schotland tot Spanje’.

‘Ik denk dat we in de nieuwe bus een VOITED-kast gaan hebben,’ lacht Leanne. ‘Een aparte VOITED-kastruimte!’

In Zuid-Cornwall maken de finesses van het landschap – de grillige rotspunten en door water uitgesleten inhammen – het decor zo mooi, zo dramatisch, dat het bijna onmogelijk is jezelf los te rukken. Leanne, Billy en Willow hoeven dat niet, nog niet, niet totdat de aantrekkingskracht van Marokko of Albanië, Spanje of het Noorden te groot wordt.

Vanlife is, zo lijkt het, een keuze. Een keuze voor vrijheid, een keuze die de reis viert. Het is niet altijd makkelijk, en het is niet altijd prettig. Maar voor Leanne, Billy en Willow is het in de pauzes tussen bestemmingen – de stille baaien, de binnenweggetjes, de nachten rond een kampvuur – dat het echte avontuur zich ontvouwt. De plekken ertussen zijn niet zomaar haltes onderweg. Het is thuis.